Orman

Minik oğlan bahçede oynarken, babasının arabasıyla sokaktan geçip, ormana doğru gittiğini görmüş. Merak bu ya o da arabayı izleyerek ormana gitmiş. Bir de ne görsün. Babası ile teyzesi arabanın yanında durmuş öpüşüyorlar. Çocuk bu ya, gördüğünden etkilenmiş durumda koşarak eve dönmüş, nefes nefese heyecanlı bir şekilde annesine;

“Anne, anne. Biraz önce babamı ormanda” derken annesi sözünü keşmiş ve “Dur biraz. Nefes al. Sakinleş. Öyle anlat!” demiş. Oğlan sakinleştikten sonra devam etmiş, “Bahçede oynarken babamın arabasıyla ormana doğru gittiğini gördüm. ben de ormana gittim. Orada babamı teyzemle öpüşürlerken gördüm. Bir süre sonra babam ceketini, teyzemde gömleğini çıkardı. sonra arabanın arka koltuğuna geçtiler”.

Anne çocuğa dönmüş, “Dur bakalım, ne kadar ilginç bir öykü bu. devamını anlatma, sakla. akşam yemeğinde babanla beraberken bitirirsin. Sen bu öyküyü bitirirken babanın suratını görmek istiyorum”.

Akşam olmuş, yemeğe oturmuşlar. Anne çocuğa dönmüş; “Bugün neler yaptığını bize anlatsana” demiş. Oğlan başlamış; “Bahçede oynarken babamın arabasıyla ormana doğru gittiğini gördüm. Ben de ormana gittim. Orada babamı teyzemle öpüşürlerken gördüm. Bir süre sonra babam ceketini, teyzemde gömleğini çıkardı. Sonra arabanın arka koltuğuna geçtiler. Ardından geçen sene babam seyahatteyken senin amcamla yaptığın şeyden yaptılar.”